Kontynuując opisywanie historii Szkoły Podstawowej w Patkowie, nie sposób pominąć nauczycieli którzy w niej uczyli. W tym poście przedstawiamy życiorysy czwórki z nich, Janiny Maderskiej, Tadeusza Grochowskiego, Marii Grochowskiej, Mirosławy Maderskiej. Teksty pochodzą z książki Mariana Czmocha „Odeszli od nas, Nauczyciele Ziemi Łosickiej  wydanej w Łosicach  w 2015 r. Natomiast życiorys Marii Grochowskiej pochodzi z jej książki pt. „Podlasie Moja Ojczyzna”, Warszawa 2013 r. Z czasem będziemy uzupełniać informacje o kadrze nauczycielskiej która pracowała w szkole w Patkowie. 

Pamiątkowa fotografia przed szkołą w Patkowie, 1963r.

Maderska Janina 

Janina Maderska urodziła się 20.06.1904 r. w Zdołbunowie na Wołyniu. Szkołę powszechną oraz Gimnazjum Humanistyczne ukończyła w rodzinnej miejscowości. Świadectwo dojrzałości otrzymała w 1922 r. W roku 1924 zdała egzamin nauczycielski dla czynnych niekwalifikowanych nauczycieli szkół powszechnych w Siedlcach.

Prace zawodową rozpoczęła w 1923 r. w jednoklasowej szkole w Prartulinie. W roku szkolnym 1925/1926 została zatrudniona w szkole powszechnej w Nosowie. Od roku 1926 do 1930 pracowała w szkole w Szpakach, a od 1930 do 1933 w szkole powszechnej w Niemojkach. W roku 1933 objęła kierownictwo szkoły w Patkowie, kierowała nią do przejścia na emeryturę w roku 1960. Będąc na emeryturze pracowała jeszcze do 1971 na części etatu.

W latach pięćdziesiątych w ramach walki z analfabetyzmem, prowadziła kursy doszkalające dla miejscowej ludności. Byla inicjatorka budowy nowej szkoly w Patkowie. Z jej inicjatywy w latach 1958- 1960 powstał Społeczny Komitet Budowy Szkoły. Ze składek mieszkańców zakupiona została działka pod budowę szkoły. Organizowała rożne inicjatywy celem pozyskania pieniędzy na budowę nowego budynku. Nowy budynek został oddany do użytku  w 1960 r. Podwyższony został stopień organizacyjny z czterech do siedmiu klas.

Za prace zawodową i działalność społeczną została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi.

Zmarła 10.06.1987 r.

Tadeusz Grochowski 

Tadeusz Grochowski urodził się 10 grudnia 1926 r. w Próchenkach. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Próchenkach, a następnie w Krzesku. Ukończył ją w 1941 r. Następnym etapem była szkoła mechaniczna i kurs liceum technicznego (na kompletach) w Siedlcach. Po jej ukończeniu w 1944 r. nastąpiła przerwa w nauce. Wyuczony zawód nie był jego powołaniem. Jego pragnieniem była praca z dziećmi. Na kursach wakacyjnych zdobywał uprawnienia pedagogiczne. W 1947 r. ukończył 6-miesięczny kurs pedagogiczny w Leśniej Podlaskiej. Maturę otrzymał w 1952 r. w Liceum Pedagogicznym w Leśnej Podlaskiej. W trybie zaocznym w roku 1965 ukończył w Warszawie Studium Nauczycielskie  na kierunku wychowanie muzyczne. W ramach dokształcania ukończył w roku 1977 w IKiBN w Lublinie – kierunek Matematyka, uzyskując wykształcenie wyższe zawodowe. W 1980 r. ukończył studium przedmiotowo – metodyczne w Lublinie. W Nałęczowie i w Warszawie szkolił się na kursach higieniczno-sanitarnych.

W roku 1948 został zatrudniony jako nauczyciel niekwalifikowany w Szkole Podstawowej w Suchożebrach. Prowadził kursy doszkalające dla dorosłych z zakresu szkoły podstawowej. W latach następnych uczył w Krzesku (przewodniczący LZS i opiekun świetlicy w Krzesku Starym), Radzikowie i Hadynowie. W roku 1953 objął stanowisko kierownika szkoły w Szydłówce. Rozbudował szkołę i pobudował budynki gospodarcze. W roku 1956 został skierowany do pracy w administracji oświatowej – był kierownikiem referatu kadr  w Wydziale Oświaty PPRN w Łosicach. W roku 1959 objął kierownictwo Szkoły Podstawowej w Patkowie, które pełnił przez 9 lat. Zadbał o wyposażenie i zagospodarowanie otoczenia nowo pobudowanej szkoły. Ostatnia placówka była szkołą w Mężeninie. Kierował nią w latach 1968 – 1987. (Od roku 1973 filia szkoły w Platerowie). Zagospodarował otoczenie szkoły. Był inicjatorem wpisania parku do rejestru zabytków przyrody. Sprawował kierownictwo kolonii letnich w okresie wakacji. Na zasłużoną emeryturę przeszedł 1 września 1987 r. po 40 latach pracy pedagogicznej.

Oprócz pracy dydaktycznej i administracji prowadził również działalność kulturalną. W Patkowie i Meżenienie prowadził zespół muzyczny mandolinistów, a w Zbiorczej Szkole Gminnej w Platerowie chór szkolny. Oświatę szerzył również wśród dorosłego społeczeństwa prowadząc kursy dokształcające dla dorosłych w zakresie szkoły podstawowej. Przez 20 lat był opiekunem szkolnych kół PCK i prowadził szkolenia PCK z zakresu higieny szkolnej.

Aktywnie uczestniczył w życiu społecznym środowisk, w których przebywał. Przez wiele lat kadencji był radnym w gminach Olszanka, Sarnaki i Platerów. Kierował Uniwersytetem Powszechnym w Patkowie. W trosce o prawidłowe wychowanie młodego pokolenia pełnił funkcje ławnika przy Sądzie Powiatowym w Łosicach oraz kuratora dla nieletnich przy Sądzie Rejonowym w Siedlcach. Od pierwszych dni pracy aż do swojej śmierci był członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego. W Sarnakach pełnił funkcje sekretarza ogniska.

Za swoją prace został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem XXX-lecia Polski Ludowej, Odznaka 1000- lecia Państwa Polskiego, Honorowa Odznaka PCK. Otrzymał również nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania, Kuratora oraz Inspektora.

Zmarł 02.06.2012 r.

Maderska Mirosława 

Mirosława Maderska urodziła się 19.04.1944 r. w Grzybowie, pow. Gostynin. Do szkoły podstawowej uczęszczała w rodzinnej miejscowości. Następnie ukończyła Liceum Pedagogiczne w Gostyninie. W trybie zaocznym, w latach 1967-1969, kształciła się w Studium Nauczycielskim w Płocku. Swoje kwalifikacje podnosiła na kursie nauczania początkowego organizowanego przez Okręgowy Ośrodek Metodyczny w Warszawie. W roku 1980 ukończyła studia wyższe na Uniwersytecie Warszawskim Filii w Białymstoku, uzyskując tytuł magistra filologii polskiej.

Prace zawodową rozpoczęła w 1963 r. jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Raszewie (pow. Płoński). W roku 1964 przeniosła się do szkoły w Strzebowie. W latach 1966-69 pracowała w Szkole Podstawowej w Królewie. Od roku 1969 została zatrudniona w Szkole w Patkowie. Od 1974 r. do przejścia na rentę inwalidzką w 1987 r. pracowała w Szkole Podstawowej w Niemojkach. Była instruktorem harcerskim. Przez wiele lat prowadziła drożynę harcerska.

Zmarła 31.12.2008 r.

Maria Grochowska 

Maria Grochowska urodziła się 5 września 1933 r. w chłopskiej rodzinie osiadłej w położonej nad Bugiem wsi Mężenin w gminne Sarnaki, obecnie Platerów. Naukę rozpoczęła we wrześniu 1939 r. W trudnym okresie okupacji ukończyła 4 klasy szkoły podstawowej, a do klasy piątej uczęszczała już po wyzwoleniu. W klasie szóstej jej nauczycielką była uczestniczka Powstania Warszawskiego – Halina Panfilewicz, która w swych uczniów wpajała miłość do Ojczyzny. Ponieważ w Mężeninie szkoła kończyła się na klasie szóstej, dalszą naukę Maria Grochowska musiała kontynuować w Sarnakach. Marzyła, by zostać nauczycielką i w tym kierunku podjęła dalsze kształcenie. Ukończyła Liceum Pedagogiczne, a następnie Studium Nauczycielskie w Siedlcach. Swe życiowe losy związała z pracą z dziećmi i młodzieżą. W roku 1952 podjęła pracę w szkole we wsi Szydłówka w gminie Olszanka. Tu ujawniła się jej społecznikowska pasja i zmysł organizatorski. Z jej inicjatywy za zgromadzone fundusze z przedstawień przygotowywanych z młodzieżą dorosłą wybudowano w Szydłówce świetlicę – tak zwany Dom Ludowy. Maria Grochowska została za to uhonorowana Srebrnym Krzyżem Zasługi.

W niedługim czasie, aby poprawić rodzinie warunki bytu, przeniosła się do Patkowa, w gminie Niemojki (obecnie Łosice), wsi położonej bliżej miasta i kolei.

Razem z mężem przystąpiła tam do zagospodarowania nowej szkoły i jej otoczenia. Na ogrodzenie szkolnego budynku i dożywianie wiejskich dzieci zdobywała fundusze, podobnie jak wcześniej w Szydłówce, z przedstawień organizowanych z dorosłą młodzieżą. W Patkowie Maria Grochowska prowadziła jedyne w powiecie Łosice szkolne kółko kukiełkowe oraz zespół taneczny. Zorganizowała też miejscowe Koło Gospodyń Wiejskich. Jej społeczna praca zyskiwała uznanie środowiska, władz szkolnych i administracji państwowej, czego dowodem były nadane jej wyróżnia i dyplomy: Za najlepszą świetlicę i bibliotekę wiejską (Wydział Oświaty, Siedlce 1953 r.), Za upowszechnianie czytelnictwa na wsi (Warszawa 1955 r.), Dyplom Kuratorium za II miejsce w konkursie zajęć pozalekcyjnych (Warszawa 1963 r.), Nagroda Wojewódzkiej Rady Narodowej – Warszawa Za szerzenie życia kulturalnego w środowisku (1963 r.) oraz Odznaka Tysiąclecia 1966 r.

W roku 1965 powołana została na stanowisko kierownika Ogniska Metodycznego zajęć pozalekcyjnych na powiat Łosice. W tym też kierunku Maria Grochowska kontynuowała kształcenie, jako uczestniczka kursu zajęć pozalekcyjnych w Głogowie (1966 r.). W 1968 r. objęła funkcję kierownika Ogniska Metodycznego z języka polskiego przy Wydziale Oświaty i Kultury w Łosicach. W roku 1968 powróciła do swojej rodzinnej wsi i tam, w Mężeninie, podjęła pracę pedagogiczną w miejscowej szkole – dla „swoich rodaków”. Z młodzieżą szkolną i dorosłą prowadziła także zajęcia pozaszkolne, miedzy innymi zorganizowała teatrzyk.

W uznaniu zasług w roku 1972 otrzymała Nagrodę Kuratorium za wybitne wyniki w nauczaniu. W 1974 r. została powołana na zastępcę dyrektora Szkoły Gminnej w Platerowie. W 1977 r. otrzymała Nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania II stopnia.

Swym doświadczeniem i zaangażowaniem Maria Grochowska wspierała pracę miejscowych struktur Związku Harcerstwa Polskiego, za co uhonorowano ją Dyplomem za pracę w ZHP na szczeblu gminnym (Biała Podlaska 1975 r.). Była też długoletnim aktywnym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Dzieci oraz Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łosickiej.

Na zasłużoną emeryturę odeszła w roku 1984. Nie spowodowało to jednak zaniechania przez nią pracy na rzecz miejscowego społeczeństwa. W latach osiemdziesiątych była instruktorem folkloru i teatru przy Gminnym Ośrodku Kultury w Platerowie.

Nadmienić trzeba, że przez wiele lat Maria Grochowska pełniła także funkcję radnej, najpierw w gminie Olszanka, potem gminach Niemojki i Platerów.

Za pracę z młodzieżą otrzymała Złoty Krzyż Zasługi i I stopień wyróżnienia od Ministra Oświaty. Uhonorowana została także odznaką za 50-letnią przynależność do Związku Nauczycielstwa Polskiego (Zarząd Główny ZNP 2005 r.).

Pani Maria Grochowska nadal mieszka w swojej rodzinnej wsi – w Mężeninie, gm. Platerów, w budynkupo starej szkole, który został adaptowany na Dom Nauczyciela.

Wciąż rozwija swą życiową pasję – amatorską twórczość poetycką, która towarzyszyła jej przez całe życie. Swe wiersze pisze z potrzeby serca i duszy. Kilka jej tekstów wydano w książce Artyści ludowi Wschodniego Mazowsza i ich dzieła, opublikowanej przez Mazowiecko-Podlaskie Stowarzyszenie Agroturystyczne w 2008 r.

Uznanie zyskały także wiersze napisane z okazji 80-lecia urodzin i 25-lecia pontyfikatu Jana Pawła II, za które Pani Maria otrzymała osobiste podziękowanie Papieża.

Poza tym w Patkowskiej szkole uczyli min: Irena Wawryniuk, Helena Pietruszewska,   Barbara Chraniuk, Ryszard Przesmycki, Alina Gulewska, Nurski Arsen, Teresa Norwa. W najbliższym czasie postaramy się przybliżyć ich sylwetki.

Reklamy